Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie. Zobacz też: wieś Żółkiew w województwie lubelskim.|
Żółkiew edytuj
|
Współrzędne: 49°52' N 23°58' E
| Żółkiew | |||||
|
|||||
 Kolegiata pw. św. Wawrzyńca w Żółkwi |
|||||
| Państwo |  Ukraina |
||||
| Obwód |  lwowski |
||||
| Położenie | 49° 52' N 23° 58' E |
||||
| Ludność (2001) • liczba ludności |
13 474 |
||||
| Miasta partnerskie |  Zamość Kraśnik |
||||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Żółkiew
|
|||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||
Żółkiew (ukr. Жовква/Żowkwa) - miasto na Ukrainie, obwód lwowski, nad Świną. W latach 1951-91 nosiło nazwę Niestierow (Нестеров, od nazwiska lotnika rosyjskiego Piotra Niestierowa; spotykana jest również transprycja Nesterow). Do 17 września 1939 siedziba powiatu w województwie lwowskim.
Spis treści |
Założona w 1597 przez hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Była miastem prywatnym. Prawa miejskie otrzymała w 1603. Należało później do Daniłowiczów, Sobieskich i Radziwiłłów. Założona na planie nieregularnego pięcioboku z zamkiem oraz rynkiem i przylegającą do niego kolegiatą. Otoczona przez mury obronne z czterema bramami (jedna z bram - Zwierzyniecka i część murów zachowały się do dziś).
Żółkiew była ulubioną rezydencją króla Jana III Sobieskiego. Król umocnił miasto nowoczesnymi obwarowaniami, dekorował też miasto w stylu barokowym, tu przywoził swoje liczne wojenne trofea. Zamek odziedziczył syn króla - Jakub Sobieski, który zmarł w Żółkwi w 1737. Od tego czasu zamek popadał stopniowo w ruinę. Przed I wojną światową podjęto próbę jego odbudowy, lecz w 1915 spłonął całkowicie. Ponowną odbudowę rozpoczęto w dwudziestoleciu międzywojennym, jednak nie zdołano jej ukończyć.
Żołkiew była garnizonem 6 Pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego.
Wśród zabytków wyróżnia się kościół farny pod wezwaniem świętych: Wawrzyńca i Stanisława z grobowcami Jakuba i Konstantego Sobieskich, który w XIX wieku był jedną z najwspanialszych skarbnic pamiątek narodowych.
W żółkiewskiej farze oprócz pięknych marmurowych nagrobków Żółkiewskich i Sobieskich (autorstwa Andreasa Schlütera) znajdowały się do 1939 ogromne malowidła batalistyczne obrazujące największe zwycięskie bitwy króla Jana III Sobieskiego i jego pradziada Stanisława Żółkiewskiego, tworzące jeden z najbardziej monumentalnych zespołów malarstwa batalistycznego w Europie:
oraz dwa malowidła Marcina Altomontego:
Obrazy te po zagarnięciu Małopolski Wschodniej przez ZSRR i zamknięciu przez okupantów żółkiewskiej fary, zostały zabrane i były eksponowane w filli Lwowskiej Galerii Obrazów na zamku w Olesku. Po upadku ZSRR i zwrocie kościoła katolikom obrazy te nie powróciły niestety na swoje dawne miejsce i pozostały w gestii galerii obrazów.
 Zamek Sobieskich |
 Ratusz |
 Rynek |
 Kościół dominikanów |
|
|||||||
|
||||||||||
