Honolulu, Hawaje
do 3 stycznia 1963
|
Daniel_Inouye edytuj
|
| Daniel Ken Inouye | |
|
|
| Data i miejsce urodzenia | 7 września 1924 Honolulu, Hawaje |
| Straszy Senator Stanów Zjednoczonych z Hawajów | |
| Okres urzędowania | od 3 stycznia 1963 |
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Poprzednik | Oren E. Long |
| Kongresman z Hawajów (cały stan) | |
| Okres urzędowania | od 21 sierpnia 1959 do 3 stycznia 1963 |
| Poprzednik | (pierwszy kongresman z Hawajów) |
| Następca | Thomas Ponce Gill |
Daniel Ken Inouye, 井上, jap. ダニエル・イノウエ (ur. 7 września 1924) – amerykański polityk, działacz Partii Demokratycznej, który reprezentuje rodzinny stan Hawaje w Senacie Stanów Zjednoczonych od roku 1963.
Inouye jest obecnie trzecim senatorem, po innych demokratach Robercie Byrdzie i Tedzie Kennedym, o najdłuższym stażu zasiadania w izbie wyższej Kongresu (Kennedy został wybrany w tym samym roku, ale objął mandat już w listopadzie). Senator zasiadał wcześniej cztery (1959-1963) lata w Izbie Reprezentantów, a więc reprezentuje Hawaje nieprzerwanie od uzyskania przez nie statusu 50. stanu USA. Był też pierwszym senatorem pochodzenia japońskiego.
Spis treści |
Urodził się w Honolulu jako syn japońskich imigrantów. Uczęszczał do miejscowych szkół publicznych. W czasie II wojny światowej służył w szeregach US Army jako ochotnik (1943-1947), wpierw w randze szeregowego. Zwolniono go ze służby w stopniu kapitana. Za swoją dzielność w walkach został uhonorwany 21 czerwca 2001 Kongresowym Medalem Honoru.
W trakcie walk stracił prawą rękę.
W roku 1950 ukończył uniwersytet hawajski, a następnie kontynuował studia na wydziale prawa George Washington University (ukończony w 1952, w 1953 przyjęto go do palestry, dzięki czemu mógł rozpocząć prywatną praktykę.
Jego żona od ponad 57 lat, z którą ma syna, Daniela Kena juniora, zmarła 13 marca 2006.
Jego pierwszym publicznym stanowiskiem była praca w charakterze asystenta prokuratora publicznego w Honolulu (1953-1954). W latach 1954-1958 zasiadał w terytorialnej Izbie Reprezentantów, cały czas piastując urząd lidera większości. Z kolei lata 1954-1958 spędził w hawajskim Senacie.
Po przyjęciu Hawajów do Unii w charakterze 50. stanu Inouye zdobył nominację Partii Demokratycznej jako jej kandydat na jedynego wówczas reprezentanta Hawajów (istniał tam tylko jeden okręg wyborczy, tzw. At-Large. Drugi stworzono kiedy już zasiadał w Senacie) w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych. Wybory wygrał i urząd objął 21 sierpnia 1959. Wybrano go ponownie w 1960. Zasiadał tam do 3 stycznia 1963.
Kiedy urzędujący senator, demokrata Oren E. Long, nie ubiegał się o reelekcję w 1962 roku. Inouye zdobył nominację i na to stanowisko. Wygrał wybory większością 69,4 do 30,6 procent głosów. Jego rywalem był republikanin Ben Dillingham. Wybierano go ponownie w latach 1968, 1974, 1980, 1986, 1992, 1998 i 2004. Obecna jego kadencja upłynie 3 stycznia 2011.
Inouye stał się szeroko znany, kiedy był członkiem specjalnej senackiej komisji ds. zbadania Watergate. To on przewodniczył też komisji do zbadania afery Iran-Contras (1987-1989).
23 maja 2005 roku Inouye był jednym z umiarkowanych senatorów demokratycznych, którzy poszli na kompromis z republikanami w sprawie zatwierdzenia trzech konserwatywnych nominacji prezydenta George'a W. Busha, aby uniknąć impasu, przy czym demokraci zachowali sobie prawo korzystnej interwencji w przyszłości.
Daniel Inouye jest określany jako umiarkowany liberał.
On i drugi obecny senator z Hawajów, Daniel Akaka, urodzili się w Honolulu tego samego roku i miesiąca, w odstępstwie zaledwie czterech dni.
|
|||||||||||
Klasa 1 (Class 1): Hiram Fong (1959-1977) • Spark Matsunaga (1977-1990) • Daniel Akaka (od 1990)
Klasa 2 (Class 2): Oren E. Long (1959-1963) • Daniel Inouye (od 1963)
|
|||||||||||||