|
Józef_Chełmoński edytuj
|
| Józef Chełmoński | |
Józef Chełmoński, autoportret 1902 |
|
| Prawdziwe nazwisko | Józef Marian Chełmoński |
| Data i miejsce urodzenia | 7 listopada 1849 Boczki |
| Data i miejsce śmierci | 6 kwietnia 1914 Kuklówka Zarzeczna |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | malarstwo |
| Styl | realizm |
| Ważne dzieła | Żurawie Czwórka Babie lato Bociany |
Józef Marian Chełmoński (ur. 7 listopada 1849 w Boczkach, zm. 6 kwietnia 1914 w Kuklówce Zarzecznej) – polski malarz, reprezentant realizmu.
Uczył się 1867-1872 w warszawskiej Klasie Rysunkowej i w prywatnej pracowni Wojciecha Gersona, 1872-1875 studiował w Akademii monachijskiej. W 1875 udał się do Paryża, gdzie zyskał dużą popularność dzięki oryginalnej tematyce swoich obrazów. Współpracował jako ilustrator z paryskim Le Monde Illustre. Zwiedzał Włochy, w latach 1872 i 1874-1875 odbył wycieczki na Podole i Ukrainę. W 1887 wrócił do kraju i zamieszkał w Warszawie, w 1889 kupił dworek w Kuklówce gdzie wprowadził się i mieszkał aż do śmierci (w Grodzisku Maz. znajduje sie pomnik Chełmońskiego). Pochowany został na cmentarzu w Żelechowie
Malował sceny rodzajowe, ukazując z dużym autentyzmem życie wsi polskiej i ukraińskiej, oraz sceny myśliwskie. W realistycznych, nastrojowych pejzażach z wielką wrażliwością odtwarzał koloryt przyrody. Rzadziej malował portrety. Był doskonałym malarzem konia, sławę przyniosły mu rozpędzone Czwórki i Trójki.