Marek_Balicki stron.info.pl - Strony internetowe

Marek_Balicki edytuj
extracted from Wikipedia, the Free Encyclopedia


 
Strony internetowe | wikka | XML

Marek Balicki
Data i miejsce urodzenia 29 września 1953
Słupsk
Minister Zdrowia
Okres urzędowania od 17 stycznia 2003
do 2 kwietnia 2003
Przynależność polityczna Unia Pracy
Poprzednik Mariusz Łapiński
Następca Leszek Sikorski
Minister Zdrowia
Przynależność polityczna Socjaldemokracja Polska
Okres urzędowania od 15 lipca 2004
do 31 października 2005
Poprzednik Marian Czakański
Następca Zbigniew Religa
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Koło Poselskie SdPl-Nowa Lewica
Okres urzędowania od 5 listopada 2007
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Marek Zbigniew Balicki (ur. 29 września 1953 w Słupsku) – polski polityk, minister zdrowia w gabinetach Leszka Millera i Marka Belki, współzałożyciel SdPl, poseł na Sejm I, II i VI kadencji, senator V kadencji.

edytuj Życiorys

Z wykształcenia jest psychiatrą i anestezjologiem, ukończył w 1978 studia na Akademii Medycznej w Gdańsku.

W latach 80. działał w "Solidarności", był m.in. członkiem Komitetu Strajkowego Ogólnopolskiego Strajku Okupacyjnego Służby Zdrowia, członkiem zarządu Regionu Gdańskiego i delegatem na I KZD w Gdańsku. W czasie stanu wojennego został internowany na okres około dwóch tygodni. Po zwolnieniu działał w opozycyjnych strukturach podziemnych, m.in. był współzałożycielem i redaktorem "Robotnika Lęborka". Został aresztowany w kwietniu 1983, zwolniono go w lipcu tego roku na mocy amnestii[1][2].

Po 1989 był członkiem ROAD, później Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W maju 1990 został wybrany na radnego miasta Ząbki, w latach 1991-1997 sprawował mandat posła I i II kadencji Sejmu. W rządzie Hanny Suchockiej był wiceministrem zdrowia (1992-1993), przewodniczył też Międzyresortowemu Zespołowi do spraw Reform Zabezpieczenia Społecznego i Systemu Świadczeń Zdrowotnych, który przygotował jeden z kilku konkurujących wówczas projektów reformy finansowania opieki zdrowotnej.

Z Unii Wolności odszedł w 1997. Zrezygnował z ubiegania się o mandat poselski i wrócił do pracy w szpitalu w Ząbkach na stanowisko ordynatora oddziału (tę samą funkcję pełnił w tym szpitalu pod koniec lat 80., kierował też szpitalem w latach 1990-1992). W latach 1998-2001 był doradcą prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. W grudniu 1999 został dyrektorem Szpitala Bielańskiego w Warszawie.

W wyborach 2001 dostał się do Senatu z list SLD-UP (jako bezpartyjny kandydat wysunięty przez Unię Pracy) z wynikiem 246 tys. głosów. W 2002 te dwie partie poparły jego kandydaturę w bezpośrednich wyborach na urząd prezydenta miasta Warszawy. Przeszedł do drugiej tury, wyprzedzając m.in. Andrzeja Olechowskiego, w której został pokonany przez Lecha Kaczyńskiego[3]. 17 stycznia 2003 po odejściu Mariusza Łapińskiego został ministrem zdrowia. Odszedł 2 kwietnia, gdy wbrew jego stanowisku szefem NFZ został Aleksander Nauman, były współpracownik Mariusza Łapińskiego.

W marcu 2004 był jednym ze współzałożycieli SdPl. 15 lipca 2004 przyjął propozycję kierowania resortem zdrowia w rządzie Marka Belki (zastąpił Mariana Czakańskiego). W 2005 nie kandydował w wyborach.

W wyborach samorządowych w 2006 został wybrany radnym sejmiku mazowieckiego. Przez rok pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmiku.

W wyborach parlamentarnych w 2007 ponownie uzyskał mandat poselski, startując z listy koalicji Lewica i Demokraci i otrzymując w okręgu podwarszawskim 19 034 głosów. Od 22 kwietnia 2008 poseł Koła Poselskiego SdPl-Nowa Lewica. 26 września 2008 odszedł z SdPl, pozostając w jej kole poselskim[4].

Jest politykiem lewicy (w I połowie lat 90. był na lewym skrzydle Unii Wolności). Jest zwolennikiem liberalizacji prawa aborcyjnego. Na początku lat 90. zaangażował się w zbieranie podpisów obywateli na rzecz przeprowadzenia referendum w sprawie karalności aborcji (krytykował wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ustawy antyaborcyjnej). Opowiada się też za rejestracją związków homoseksualnych.

Jest dyrektorem Szpitala Wolskiego w Warszawie. Działa w różnych organizacjach społecznych i zawodowych. Jest prezesem Warszawskiego Towarzystwa Pomocy Lekarskiej i Opieki nad Psychicznie i Nerwowo Chorymi. Był inicjatorem powołania stowarzyszenia Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce. Od wielu lat uczestniczy w pracach Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Jest członkiem zarządu Stowarzyszenia Studiów i Inicjatyw Społecznych oraz wiceprzewodniczącym Klubu Dialogu Politycznego im. Zofii Kuratowskiej.

Żonaty (żona Bożena), ma dwoje dzieci: Andrzeja i Ewę.

Przypisy

  1. Marek Balicki w Słowniku "Niezależni dla kultury 1976-89
  2. Katalog IPN
  3. Serwis PKW – Wybory 2002
  4. Marek Balicki odchodzi z SdPl i rusza w trasę, polskatimes.pl z 27 września 2008

edytuj Źródła

1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | ręceprecz odtybetu
Agencja hostess i modelek | drukarki kolorowe | Wykładziny biurowe | Podkowa działki | Reklama w Internecie dla firm | Pozycjonowanie stron internetowych | Meble Gdańsk | Dystrybucja adresowa | Strony www | Ławy | Pozycjonowanie serwisów | Zsypy budowlane | Ramy | Wystrój wnętrz Warszawa | Robienie stron www | Recykling |
Karina Snuszka Digital media arts college concebido sua magnitude mieszkania kalisz wywoływanie zdjęć