|
Maria_z_Nazaretu edytuj
|
| Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić go weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Maria z Nazaretu, Miriam, Maryja (aram. מרים Marjam; gr. Μαριάμ, Μαρία María; arab. العربية Marjam) – matka Jezusa Chrystusa, czczona w wielu wyznaniach chrześcijańskich i islamie. Wszystkie imiona są obocznymi formami używanego w Polsce imienia Maria, które używane jest najczęściej; tytuły Matka Boża, Najświętsza Maryja Panna, Madonna używane są przez wyznawców, głównie w katolicyzmie.
Spis treści |
Maria, matka Jezusa Chrystusa pochodziła z plemienia Judy, była potomkinią Dawida. Ojcem Marii był Heli (według innych św. Joachim), a matką św. Anna.
Jeśli tradycja przekazuje prawdziwe dane to Anna, żona Helego (Joachima), miała być siostrą Elżbiety, matki Jana Chrzciciela, czyli zgodnie z tą tradycją Maria była siostrzenicą Elżbiety. Niektórzy uważają, że siostrą Marii była też Salome, żona Zebedeusza, której dwaj synowie, Jakub i Jan, byli uczniami Jezusa.
Według Koranu Maria była dobra, prawa i posłuszna Bogu (Allachowi). Podobnie jak Biblia, Koran uznaje, że Maria urodziła Jezusa, będąc dziewicą.potrzebne źródło
W islamie Maria otaczana jest wielką czcią jako jedna z czterech wzorcowych kobiet.
Niektórzy bibliści chrześcijańscy do Maryi odnoszą rodowód Jezusa podawany przez ewangelistów i zgodnie z nim uważają, że pochodziła z rodu dawidowego. Według dawnej tradycji, przekazanej przez apokryficzną Ewangelię Jakuba, rodzicami Marii byli Joachim i Anna. Zgodnie z tym samym źródłem, Maryja została ofiarowana w świątyni w wieku trzech lat (Ofiarowanie Najświętszej Marii Panny). Według Ewangelii Łukasza Maryja mieszkała w mieście galilejskim Nazaret razem z poślubionym jej cieślą Józefem. Tam nastąpiło Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny i poczęcie za sprawą Ducha Świętego (Łk 1,26-38). Wkrótce potem nawiedziła dom kapłana Zachariasza i jego żony, Elżbiety, rodziców Jana Chrzciciela. Podczas tych odwiedzin Elżbieta wygłosiła proroctwo o Dziecku Maryi. Maryja miała w jej domu wypowiedzieć/zaśpiewać hymn (Magnificat).
Zgodnie z Ewangelią Mateusza kiedy mąż Maryi uświadomił sobie, że spodziewa się ona dziecka, zamierzał ją oddalić, ale za namową anioła nie uczynił tego (Mt 1,19-25). Narodziny Jezusa w Betlejem Łukasz Ewangelista tłumaczy brakiem miejsca w Jerozolimie. Tam powiła Jezusa w żłobie, a anioł, okoliczni pasterze i mędrcy ze Wschodu mieli oddać im cześć. Następnie król na rzymskiej prowincji Izrael - Herod - dowiedziawszy o się o Narodzinach zapowiedzianego przez Pisma Króla Żydowskiego, wydał dekret o spisie ludności i wymordowaniu nowonarodzonych dzieci. Mord ten nazwano Rzezią Niewiniątek. To zmusiło Świętą Rodzinę do podróży do Egiptu. Później, po powrocie do Izraela Maryja, miała towarzyszyć Jezusowi jako dziecku, podczas ofiarowania w świątyni, któremu podlegał jako pierworodny syn zgodnie z prawem żydowskim.
Jednym z najważniejszych tytułów Marii jest Matka Boża znany również pod nazwami Boża Rodzicielka i Bogurodzica (gr. Θεοτόκος, Theotokos). Jest on związany z dogmatem, ogłoszonym na soborze efeskim (431), który zakończył spór dotyczący natury Chrystusa i w konsekwencji prawa Maryi do nazywania ją Matką Boga (wbrew nestorianom, którzy uważali, że przysługuje jej tylko tytuł Matka Chrystusa, jako że Syn Boży był zrodzony przed utworzeniem świata).
Drugim oficjalnym tytułem Marii jest Najświętsza Maryja Panna używany przede wszystkim w kościele katolickim, ale również i innych, m.in. prawosławnych i mariawickich.
Zgodnie z treścią Biblii Maria pozostała dziewicą do urodzenia Jezusa. Ewangelia według Mateusza 1,25 podaje (mówiąc o Józefie):
Niektórzy chrześcijanie twierdzą, że dowodzi to, iż po narodzeniu Jezusa nie pozostała ona dziewicą.
Biblia (Ew. Mateusza 13, 55 i 56) wspomina o rodzeństwie Jezusa używając terminów greckich 'adelphai' i 'adelphoi'. W starożytnej grece dalszych krewnych określano słowem 'syngenon', choć opinie na temat znaczenia słów 'adelphai' i 'adelphoi' są podzielone.
New Catholic Encyclopedia podaje:
Przypisywanie słowu "adelphoi" ("adelphai") jedynie znaczenia najbliższego rodzeństwa nie wydaje się zgodne np. z wersetem 1Kor 9,5 "Czyż nie wolno nam brać z sobą niewiasty-siostry, podobnie jak to czynią pozostali apostołowie oraz bracia Pańscy i Kefas?", gdzie w określeniu niewykluczającym żony (niewiasty-siostry) występuje słowo "αδελφην". W związku z tym, że, uważaną za najstarszą, Ewangelię Marka datuje się na lata 60.-70., zaś cytowany tu Pierwszy List do Koryntian powstał najprawdopodobniej pomiędzy 56 a 57 rokiem, wydaje się, iż słowo "adelphoi" ("adelphai") nie mogło mieć już wtedy (o ile wcześniej miało) znaczenia określającego jedynie brata rodzonego. W innym przypadku św. Paweł zapewne nie używałby go w tak niejednoznaczny sposób w swoim liście. Oprócz tego greckie przekłady ksiąg Starego Testamentu zawierają liczne inne przykłady użycia słów z tej grupy na określenie krewnych dalszych niż rodzony brat i rodzona siostra.
Dziewictwo Maryi przed narodzeniem Jezusa głosi m.in. Ewangelia Mateusza: "Józef ...nie zaznał jej, aż do urodzenia syna." (Mt 1,25). Chociaż Biblia nie mówi wprost o zachowaniu dziewictwa po urodzeniu Jezusa wczesna tradycja stanowi o zachowaniu dziewictwa podczas porodu Jezusa a także później, przez całe życie ziemskie, mimo że w Biblii wspominani są bracia i siostry Jezusa (tłumaczone jest to tym, że w tradycji żydowskiej "brat, siostra" znaczyć ma też "kuzyn, kuzynka").
W "Sumie teologicznej" (3 q. 28 a. 3.) św. Tomasz z Akwinu podał argumenty teologiczne przemawiające za dziewictwem Maryi. Według niego nieuznawanie pełnego dziewictwa Maryi pociąga za sobą następujące konsekwencje:
Spory teologiczne na temat, czy Maryja była wolna od grzechu pierworodnego toczyły się od III wieku; protestantyzm stanowczo odrzuca niepokalane poczęcie, w prawosławiu teza ta uchodzi za opinię teologiczną, natomiast w katolicyzmie stanowi dogmat, ogłoszony w 1854 roku.
Pobożność katolicka przypisuje Maryi także inne tytuły, jak: Orędowniczka, Współodkupicielka, Królowa niebios. Niektóre z nich wiążą się z udziałem w dziele zbawienia: Matka Pięknej Miłości, Matka Boska Bolesna, Matka Boska Królowa Apostołów, Matka Kościoła.
Ponadto wiele tytułów wiąże się z patronatem Maryi nad określonymi dziedzinami (Matka Boska Królowa Polski, Matka Boska Zielna, Matka Boska Siewna), z formami kultu (Matka Boska Różańcowa, Matka Boska Szkaplerzna, Matka Boska Gromniczna), z objawieniami i wizerunkami (Matka Boska Częstochowska, Matka Boska Ostrobramska, Matka Boska Kalwaryjska, Matka Boska Wysocicka, Matka Boska Fatimska, Matka Boska z Lourdes).
Kult ten jest niekiedy krytykowany, głównie w niektórych kręgach fundamentalistów protestanckich, jako dotyczący, według krytykujących, tylko samego kultu matki i jako zbyt mocno spokrewniony z kultem Bogini Matki z Dzieckiem, występującym już w starożytnym Babilonie (co wg rastafarian ma biblijne znaczenie). Kult Bogini Matki był w Babilonie przedstawiany poprzez postać dziecka w objęciach matki. Był on też wyznawany w starożytnym Egipcie (Izyda i Horus) i również przedstawiany w ten sposób. Jego średniowieczną genezę i rosnącą popularność na ziemiach słowiańskich powszechnie upatruje się natomiast w zastałym na owych terenach, pierwotnym kultem Mokoszy.
Maryja przedstawiana jest na obrazach jako: