|
Marian_Seyda edytuj
|
| Marian Seyda | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 lipca 1879 Poznań |
| Data i miejsce śmierci | 17 maja 1967 Buenos Aires |
| Minister Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej | |
| Okres urzędowania | od 28 maja 1923 do 27 października 1923 |
| Przynależność polityczna | Związek Ludowo-Narodowy |
| Poprzednik | Aleksander Skrzyński |
| Następca | Roman Dmowski |
Marian Seyda (ur. 7 lipca 1879 w Poznaniu, zm. 17 maja 1967 w Buenos Aires) – polski polityk i publicysta związany z ruchem narodowym, senator II RP, brat Władysława, Zygmunta i Pelagii Schittek.
Już w gimnazjum należał do tajnej organizacji samokształceniowej "Czerwona Róża", później przystąpił do Związku Młodzieży Polskiej "Zet", a od połowy 1900 należał do Ligi Narodowej. W kilka lat później wszedł w skład Rady powstałej w 1905 r. w Poznaniu "Straży" – stowarzyszenia stawiającego sobie za cel obronę polskich interesów w państwie pruskim. Od początków XX wieku zajmował stanowisko komisarza Ligi Narodowej na zabór pruski.
Pod koniec 1915 r. z ramienia wielkopolskiej Narodowej Demokracji wyjechał do Szwajcarii, gdzie został współzałożycielem Centralnej Agencji Polskiej w Lozannie. Kiedy 15 sierpnia 1917 w Lozannie pod przewodnictwem Romana Dmowskiego utworzono Komitet Narodowy Polski, wszedł w jego skład. W 1919 r. był ekspertem do spraw politycznych przy delegacji na Konferencję Pokojową w Paryżu, członkiem Komisji Zaboru Pruskiego i członkiem Stałej Narady.
Powróciwszy do kraju zaangażował się w prace polityczną jako członek Sejmu Ustawodawczego, gdzie był zastępcą przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych. Funkcję tę pełnił również później, gdy ponownie wszedł do Sejmu w 1922. Kiedy w 1923 zawarto tzw. pakt lanckoroński, został ministrem spraw zagranicznych. Po zamachu majowym na stałe powrócił do pracy w prasie i od września 1926 objął stanowisko redaktora naczelnego Kuriera Poznańskiego. Później został senatorem z województwa poznańskiego w 1928, a później w 1930. W 1936 nie zgadzając się z polityką "młodych" w Stronnictwie Narodowym wycofał się z czynnego udziału we władzach partii.
Po wybuchu II wojny światowej wszedł w skład rządu Władysława Sikorskiego początkowo jako członek Komitetu Ministrów dla Spraw Kraju, a od 1940 minister sprawiedliwości. W późniejszym okresie objął tzw. Ministerstwo Spraw Kongresowych. Po Stanisława Mikołajczyka ustąpieniu 24 listopada 1944, Seyda nie wszedł w skład rządu Tomasza Arciszewskiego. W tym okresie skoncentrował się ponownie na publicystyce, w której domagał się międzynarodowego uznania polskiej granicy zachodniej. Zajmował nieprzejednane stanowisko wobec opartych na kompromisie prób nawiązania stosunków z ZSRR. Po wojnie pozostał na emigracji
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
Leon Wasilewski • Ignacy Jan Paderewski • Władysław Wróblewski (p.o.) • Stanisław Patek • Eustachy Sapieha • Jan Dąbski • Konstanty Skirmunt • Gabriel Narutowicz • Aleksander Skrzyński • Marian Seyda • Roman Dmowski • Karol Bertoni (p.o.) • Maurycy Zamoyski • Aleksander Skrzyński • Kajetan Dzierżykraj-Morawski • August Zaleski • Józef Beck • August Zaleski • Edward Raczyński • Tadeusz Romer • Adam Tarnowski