|
Marka_NRD edytuj
|
![]() |
|
| Kod ISO 4217 | DDM |
| Terytorium | Niemiecka Republika Demokratyczna |
| Podział | 100 fenigów = 1 marka NRD |
| Symbole | DDM - marka Pf - fenig |
| Monety | 1, 2, 5, 10, 50 (Pf) 1, 2, 5 (DDM) |
| Banknoty | 10, 20, 50, 100 (DDM) - często używane 200, 500, (DDM) - rzadko używane |
| Centralny bank | Staatsbank der DDR |
Marka NRD – jednostka płatnicza w radzieckiej strefie okupacyjnej Niemiec a następnie Niemieckiej Republice Demokratycznej w latach 1948–1990. Od 1948 roku wydawana przez bank emisyjny Deutsche Notenbank a od roku 1968 przez Bank Państwowy NRD (Staatsbank der DDR). Jedna marka liczyła 100 fenigów (pfennig).
Spis treści |
W historii waluty stosowane były następujące nazwy:
21 lipca 1948 w zachodnich strefach okupacyjnych wprowadzono markę niemiecką zastępując Reichsmark i Rentenmark. Ta pierwsza była ciągle środkiem płatniczym w radzieckiej strefie okupacyjnej, co na dłuższą metę spowodowało inflację wywołaną przepływem bezwartościowej waluty na wschód. Jako kontrakcję władze strefy wyemitowały 23 czerwca 1948 certyfikaty zaświadczające legalność posiadanych Reichsmarek, ograniczając ich ilość do 70 marek na osobę. 24 lipca wydano nowa serię banknotów sygnowanych przez Deutsche Mark von der Deutschen Notenbank.
Wprowadzenie reform konstytucyjnych w latach 1968 i 1974 oddalało Niemiecką Republikę Demokratyczną od początkowego celu ponownego zjednoczenia Niemiec. Jednym z efektów była zmiana słowa Niemcy na NRD. Zmieniono też nazwę waluty na marka NRD, a nazwę banku emisyjnego na Bank Państwowy NRD. Oficjalną nazwę Marka NRD wprowadzono 12 grudnia 1967 roku. Zwane były również markami a dla odróżnienia, markę RFN nazywano często zachodnią. Jednak monety z napisem Deutsche Mark obowiązywały w NRD do lat 80.
| Monety NRD lat 70. i 80. | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Grafika | nominał | Parametry | Opis | Data | ||||||
| Awers | Rewers | Średnica | Masa | materiał | rant | Awers | Rewers | emisji[1] | wymiany | |
| 1 fenig | 17 mm | 0,75 g | aluminium Al97/Mg03 |
gładki | nominał | herb NRD | 1 maja 1960 | 30 czerwca 1991 | ||
| 5 fenigów | 19 mm | 1,10 g | 15 maja 1968 | |||||||
| 10 fenigów | 21 mm | 1,50 g | 1 grudnia 1963 | |||||||
| 20 fenigów | 22,2 mm | 5,4 g | miedź Cu63/Zn37 |
gładki | nominał | herb NRD | 1 sierpnia 1969* | 30 czerwca 1991 | ||
| 50 fenigów | 23 mm | 2,0 g | aluminium Al97/Mg03 |
ząbkowany | nominał | herb NRD | 1 czerwca 1958 | 30 czerwca 1991 | ||
| 1 marka | 25 mm | 2,5 g | ⋆ (gwiazdki) |
2 lipca 1956 | 30 czerwca 1990 | |||||
| 2 marki | 27 mm | 3,0 g | ząbkowany | 1 czerwca 1957 | ||||||
| 5 marek | 29 mm | 9,7 g | Miedź Cu90/Ni10 |
5 MARK⋆ | napis "20 lat NRD" nominał |
herb NRD | 25 sierpnia 1969a* | 30 czerwca 1990 | ||
| *z okazji 20-lecia utworzenia NRD | ||||||||||
| Banknoty serii z lat 1971—1985 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Grafika | Nominał (w markach) |
Wymiary (mm) | Kolor |
Opis | Data wydruku |
|||
| Awers | Rewers | Awers | Rewers | Znak wodny | ||||
| 5 | 113 × 50 | Fioletowy | Wojna chłopska w Niemczech i jej przywódca Thomas Münzer | Kombajny buraczane | 1975 | |||
| 10 | 120,5 × 53 | Brązowy | Clara Zetkin - niemiecka komunistka i obrończyni praw kobiet | Młoda kobieta - inżynier za pulpitem sterowniczym | 1971 | |||
| 20 | 128 × 56 | Zielony | Johann Wolfgang von Goethe | Grupa uczniów wychodzących ze szkoły | Portret Goethego | 1975 | ||
| 50 | 136 × 59 | Czerwony | Fryderyk Engels, ideolog socjalizmu | Kominy wielkiego przedsiębiorstwa | 1971 | |||
| 100 | 145 × 62 | Niebieski | Karol Marks, ideolog komunizmu | Ulica Unter den Linden z widokiem na Pałac Republiki. W tle wieża telewizyjna na Alexanderplatz i Czerwony Ratusz. |
1975 | |||
| 200 | 152 × 64 | Rodzina z trójką dzieci na tle nowoczesnego budownictwa | Przedszkole z ośmiorgiem dzieci i wychowawczynią | Gołębie pokoju | 1985* | |||
| 500 | 160 × 68 | Herb NRD (młot, cyrkiel i wieniec zbożowy) | Budynek rady Najwyższej NRD | Herb NRD | ||||
| *— nie dopuszczone do emisji | ||||||||
Marka NRD była wewnętrzną jednostką rozliczeniową – nie była wymienialna w handlu zagranicznym ani ruchu turystycznym. Zarówno wywóz, jak i wwóz marek był zabroniony i podlegał karze. W handlu zagranicznym operowano pojęciem marki walutowej. Zagraniczne środki płatnicze nie były w NRD dopuszczone do handlu wewnętrznego. Wyjątkiem były sklepy sieci Intershop, w których można było płacić walutą wymienialną, jak również bonami (Forumscheck). Dla celów podróży do krajów demokracji ludowej dozwolona była niewielka wymiana walutowa po kursie określonym przez państwo. Podróżujący do krajów zachodnich zobowiązani byli do przymusowej wymiany z góry określonej sumy.
Siłę nabywczą marki NRD określić można tylko w przybliżonym zakresie ze względu na subwencjonowanie wielu dóbr konsumpcyjnych przez państwo, zwłaszcza żywności, transportu, mieszkań, a nawet książek. Na czarnym rynku 1 marka wschodnioniemiecka warta była ok. 0,2 marki zachodnioniemieckiej. Kurs oficjalny ustalony przez państwo wynosił 1:1[2].
Po zjednoczeniu Niemiec banknoty w sumie o wartości 100 miliardów marek (o objętości ok. 300 wagonów towarowych) złożono w 300-metrowym lochu w okolicy Halberstadt. Znalazły się tam również pozamonetarne środki i dokumenty rozliczeniowe – książeczki czekowe, oszczędnościowe, przewiezione eszelonem ze skarbca państwowego. Pieniądze zabezpieczono zbrojonym betonem i przykryto wapnem[4].
W roku 2001 podano do wiadomości, że mimo zabezpieczeń dokonano włamania do bunkra i skradziono część banknotów. Postanowiono pozostałe banknoty spalić w Schoningen pod Helmstedt. Ostatnie banknoty spalono 29 czerwca 2002 r.